Bąblowica
U człowieka bąblowica jest wywołana przez pęcherzykowatą postać larwalną tasiemca z rodzaju Echinococcus. Istnieją co najmniej 4 gatunki Echinococcus; spośród nich najbardziej powszechnie występujący jest E. granulosus, a najbardziej złośliwy w sensie klinicznym – E. multilocularis.
Nosicielami tego pasożyta są leśne zwierzęta mięsożerne, głównie lisy. Bąblowce przenosić mogą także psy i koty. Człony tasiemca i jego jaja są przez zwierzęta wydalane na leśne runo i pozostają na jagodach, poziomkach, grzybach, trawie. Gdy te zjedzone zostają przez myszy, nornice i szczury, w jelitach gryzoni wylęgają się larwy, przedostają do krwi, potem do wątroby, gdzie przechodzą przekształcenie w kolejną formę rozwojową. Jeśli gryzonia zje teraz lis, w jego organizmie larwa zamienia się w tasiemca i cykl się zamyka. Człowiek zaraża się niejako przy okazji, jedząc niemyte jagody i owoce leśne (poziomki, borówki, maliny itp.), do których mogą być przyczepione jaja bąblowca. Larwa tasiemca wieńcogłowego osiedla się w narządach wewnętrznych człowieka, dając objawy kliniczne guza (torbieli). Torbiele rozwijają się najczęściej w wątrobie, płucach i mózgu, ale mogą tworzyć się także w nerkach, śledzionie, kościach i oku.
Postać dojrzała Tasiemca Bąblowcowego (E. granulosus) występuje w jelicie cienkim psa. Jest ona bardzo mała, nie przekracza 6 mm długości, składa się z uzbrojonej główki i 3 członów. Jajo jest podobne do jaj T. saginata. Pęcherzykowata postać larwalna, nosząca nazwę bąblowca, składa się z 3 rodzajów pęcherzy: macierzystego, potomnych i torebek lęgowych.
Pęcherz macierzysty rozwija się z onkosfery. Ściana jego składa się z 2 warstw: zewnętrznej grubej, oskórkowej, i wewnętrznej- twórczej, cienkiej i syncytialnej.
Warstwa twórcza daje początek pęcherzom potomnym; u człowieka występują tylko pęcherze potomne wewnątrz macierzystego (endogenna forma bąblowca).
W obydwu rodzajach pęcherzy mogą powstać torebki lęgowe uszypułowane, zawierające wewnątrz kilkanaście główek tasiemca. Delikatne torebki lęgowe często ulegają rozerwaniu, a uwolnione z nich główki wchodzą w skład piasku bąblowcowego, osadzającego się na dnie pęcherza macierzystego lub potomnych.
Bąblowiec rośnie bardzo wolno; po miesiącu ma średnicę 1 mm, wielkość 1 cm uzyskuje w ciągu ½- 1 roku, do rozmiarów maksymalnych – średnicy kilkunastu lub kilkudziesięciu centymetrów – bąblowiec dorasta w ciągu kilku do kilkudziesięciu lat.
Główki zawarte w torebkach lęgowych lub piasku bąblowcowym dają początek postaciom dojrzałym tasiemca, jeżeli trafią do przewodu pokarmowego psa. Z główek uwolnionych do jam ciała lub narządów wewnętrznych człowieka mogą powstawać nowe pęcherze, powodując wtórną bąblowicę.
Wędrujące onkosfery są zatrzymywane w drobnych naczyniach krwionośnych wątroby (60%), płuc (20%) i innych narządów. Z onkosfery w ciągu 5 dni rozwija się larwa pęcherzykowata otoczona nieznacznym naciekiem komórek limfoidalnych i kwasochłonnych.
W miarę wzrostu bąblowca żywiciel wytwarza wokół pęcherza macierzystego grubą otoczkę łącznotkankową. Z powodu dużych wymiarów oraz grubych i sztywnych ścian bąblowiec często pęka pod wpływem urazu, a jego zawartość może wówczas dostać się do jam ciała, drzewa oskrzelowego lub przewodu pokarmowego. Bąblowiec może ulec zakażeniu bakteryjnemu i zropieć. Do zwapnienia pasożyta dochodzi dość rzadko.
Zmiany w bąblowicy są zależne od lokalizacji i wielkości pasożyta (zmiany uciskowe, mechaniczne) oraz reakcji żywiciela na toksyczne i alergiczne działanie produktów przemiany materii (wstrząs anafilaktyczny w wyniku nagłego uwolnienia się alergenów z pękniętego bąblowca)
Bąblowiec wątroby w 80% jest usadowiony w prawym płacie. Zmiany uciskowe w otoczeniu bąblowca doprowadzają do uszkodzenia miąższu wątroby i zastoju żółci; następstwem tych zmian może być wtórne zakażenie bakteryjne, zapalenie dróg żółciowych, rzadko — marskość wątroby. Bąblowiec umieszczony przy wnęce wątroby może uciskać na naczynia krwionośne i przewody żółciowe, powodując nadciśnienie wrotne lub żółtaczkę zastoinową.
Bąblowiec płuc może być pierwotny (pochodzący z onkosfery lub wtórny (z główek uwolnionych z pękniętego bąblowca wątroby lub płuca). Wobec małego oporu ze strony tkanki płucnej bąblowiec przyjmuje najczęściej kształt idealnie kulisty. Pęcherz macierzysty otoczony cienką torebką łącznotkankową uciska na miąższ płuca i powoduje zmiany niedodmowe. Mogą być one siedliskiem zakażenia bakteryjnego, które często przenosi się do pęcherza bąblowca, powodując jego zropienie. Bąblowiec płuc może pękać, wówczas jego zawartość wlewa się do jamy opłucnej lub drzewa oskrzelowego, powodując szereg zmian wtórnych.
Bąblowiec umieszczony w mózgowiu (3% przypadków), najczęściej w substancji białej, powoduje dość słaby odczyn komórkowy, natomiast względnie szybko doprowadza do zmian uciskowych.
Symptomatologia bąblowicy zależy od umiejscowienia i liczby pęcherzy oraz od powikłań, jakie ich obecność sprowadza.
W zasadzie przebieg kliniczny niepowikłanej bąblowicy wątroby i płuc jest przewlekły. Inwazja mózgowia, gałki ocznej, przysadki i innych wrażliwych na uszkodzenie narządów wewnętrznych objawia się wcześnie i niekiedy w sposób gwałtowny. Podobnie, w przypadkach powikłań może nastąpić nagłe zaostrzenie się objawów. Do powikłań należą m.in. pęknięcie bąblowca pod wpływem urazu, uwięźnięcie pod łukiem żebrowym (przy gwałtownym ruchu lub skoku) pęcherza umieszczonego pod torebką wątroby, zakażenie bakteryjne bąblowca, ucisk na nerwy i duże naczynia, drogi żółciowe i oddechowe.
Bąblowica miąższu wątroby zwykle ujawnia się dopiero wówczas, gdy pęcherz macierzysty dorasta do 10 cm średnicy, a więc u osób dorosłych lub starszych. Mogą towarzyszyć jej objawy zapalenia dróg żółciowych, żółtaczki zastoinowej lub nadciśnienia wrotnego.
Bąblowicę płuc wykrywa się często przypadkowo w czasie badania radiologicznego klatki piersiowej. Duży pęcherz macierzysty może powodować zespół objawów oskrzelowych (kaszel, duszności) lub opłucnowych (bóle w klatce piersiowej, ograniczenie swobody ruchów oddechowych). Bąblowiec płuc często ulega pęknięciu i zakażeniu bakteryjnemu.
Bąblowica mózgowia i oka pod względem klinicznym jest podobna do wągrzycy. Objawy guza mózgu, wzmożonego ciśnienia śródczaszkowego, objawy oponowe- występują we wczesnym okresie inwazji zwykle u ludzi młodych.
PROFILAKTYKA I ZAPOBIEGANIE
Zapobieganie bąblowicy polega na unikaniu kontaktu z psami niewiadomego pochodzenia, zachowaniu czystości rąk i środków spożywczych. Istotne w masowym zwalczaniu bąblowicy jest okresowe odrobaczanie psów oraz niszczenie lub odpowiednie zabezpieczenie podczas uboju narządów wewnętrznych zwierząt zarażonych bąblowcem.
Leczenie bąblowicy wielojamowej jest długotrwałe i kosztowne. Obejmuje radykalny zabieg chirurgiczny usuwający zmianę oraz co najmniej dwuletnią chemioterapię przeciw pasożytniczą. Niezbędne są badania kontrolne w ciągu kolejnych 10 lat. W przypadkach nieoperacyjnych, po częściowej resekcji zmiany lub po przeszczepach wątroby obowiązuje wieloletnia chemioterapia i częste badania kontrolne.
Ponieważ jaja tasiemca mogą znajdować się w kale lisów, wilków i psów, uważać powinny również osoby mające bezpośredni kontakt ze zwierzętami – np. myśliwi.. Teoretycznie możliwe jest również zarażenie się od psów, jednak przypadki wykrycia bąblowicy u zwierząt domowych są bardzo rzadkie.
W celu wyeliminowania pasożyta z organizmu warto już dziś sięgnąć po sprawdzoną, skuteczna kuracje produktami: PARAPROTEX, AC ZYMES, NOPALIN. Suplementy te na zasadzie współdziałania przyczynia się do oczyszczenia organizmu z nieproszonych gości, jak również pomagają przywrócić prawidłowa równowagę w organizmie.
KURACJA OCZYSZCZAJĄCA DLA DZIECI
KURACJA OCZYSZCZAJĄCA DLA DOROSŁYCH
Dodatkowo zaleca się stosowanie suplementów witaminowo-mineralnych w celu podniesienia odporności, wzmocnienia organizmu.
- POLINESIAN NONI-naturalnie wzmacnia organizm, podnosi odporność, zapobiega chorobom infekcyjnym, pasożytom
- VIRAGO- podnosi odporność, wzmacnia siły obronne organizmu
- GARLIC CAPS- czosnek w kapsułce, posiada właściwości antybiotyczne, zapobiega chorobom pasożytniczym
- BEE POWER- mleczko pszczele, chroni przed infekcjami, skutecznie walczy z bakteriami, wirusami
- IMMUNAID- wzmacnia odporność, wskazany przy schorzeniach bakteryjnych, wirusowych
- C 500/ C1000- naturalna witamina C o przedłużonym działaniu, skraca czas trwania infekcji, zapobiega nawrotom choroby
- FULL SPECTRUM- multiwitamina, pomaga zachować zdrowie i urodę, doskonałą kondycje fizyczną
- VITAL GRUP KRWI – multiwitamina przeznaczona odpowiednio dla każdej z grup krwi





